Siła organizacji była znacząca, bowiem powstała jako koalicja chasydów i mitnagdim – dwóch nurtów judaizmu ortodoksyjnego, które wcześniej ze sobą rywalizowały, ale wraz z upływem czasu zbliżały się do siebie, umożliwiając powstanie w 1912 Agudas Yisroel.
Kolejnym impulsem do rozwoju judaizmu charedi był Holokaust. W czasie II wojny światowej zginęła bardzo duża liczba wyznawców, a w poszczególnych krajach europejskich zniszczone zostały jesziwy. Migracje społeczności żydowskich – głównie do Izraela i Stanów Zjednoczonych – dały impuls do integracji swoich społeczności i instytucji edukacyjnych. Gdy powstało państwo Izrael, w nim właśnie powstało centrum działalności charedim. Migrujący wyznawcy tworzyli tam jesziwy, którym nadawano nazwy zniszczonych jesziw europejskich. Z Agudas Yisroel utworzono partię polityczną o nazwie Agudat Israel (pod współczesną izraelską wymową hebrajską).