W 1945 kościół i plebania zostały zajęte przez katolików, w związku z czym prowadzenie nabożeństw ewangelickich zostało przeniesione do małego pokoju w domu prywatnym. Opiekę duszpasterska nad wiernymi sprawował ks. Emil Dawid, dojeżdżający tu z Giżycka do 8 sierpnia 1951, po nim Sterławki Wielkie obsługiwał ks. Rudolf Mrowiec, wspierany przez siostrę Dorkę. Kolejnym duszpasterzem został po 24 kwietnia 1954 ks. Jan Szczech.
13 maja 1959 dawna plebania ewangelicka wraz z ziemią należącą do parafii została przejęta oficjalnie przez Gminną Radę Narodową w Sterławkach Wielkich. Na potrzeby ewangelików zostały przeznaczone trzy pomieszczenia znajdujące się na parterze budynku.
Od 1 lipca 1962 duszpasterstwo w Sterławkach Wielkich przejął ks. Jan Szarek. W 1965 tutejszy zbór liczył 130 wiernych. Od 1966 został przyłączony jako filiał do parafii w Rynie i od tej pory był obsługiwany przez tamtejszego proboszcza, ks. Pawła Kubiczka. W związku z jego przeniesieniem się do parafii w Szczytnie w 1970, przez kolejne pięć lat Sterławki obsługiwał kolejny ryński proboszcz, ks. Fryderyk Tegler. W 1975 filiał zrzeszał 50 wiernych.