Sekcja piłkarska Górnika Wałbrzych swoje najlepsze lata, podobnie jak koszykarze, miała w latach osiemdziesiątych. W sezonie 1982/1983 I zespół awansował do I ligi. Jako beniaminek został mistrzem jesieni sezonu 1983/1984. Na wiosnę nie udało się utrzymać wysokiej pozycji i ostatecznie górnicy zakończyli sezon na 6. miejscu. Królem strzelców tego został napastnik biało-niebieskich Włodzimierz Ciołek. Na stadionie usytuowanym na Nowym Mieście pojawiało się wtedy nawet 40 tys. ludzi (w 140-tysięcznym mieście). Znaczną część widowni stanowili sympatycy klubu spoza Wałbrzycha. W kolejnych latach wałbrzyszanie regularnie zajmowali coraz niższą pozycję w ekstraklasie, aż w końcu definitywnie w roku 1989 ostatecznie się z nią pożegnali. W tabeli wszech czasów ekstraklasy Górnik zajmuje 42. miejsce (157 pkt. zdobytych w 6 sezonach). Na początku lat 90. kryzys finansowy dotknął także piłkarzy. Tak Górnika, jak i lokalnego rywala – Zagłębie Wałbrzych. Wymusiło to sytuację wręcz niewiarygodną dla wielu kibiców – połączenie dwóch klubów zza miedzy, rywalizujących ze sobą od 40 lat pod względem sportowym i przede wszystkim – mających niemniej ostro rywalizujących ze sobą kibiców. To jednak stało się faktem i od 1992 roku powstał de facto nowy klub KP Wałbrzych (później Górnik/Zagłębie Wałbrzych), rywalizował w II lidze.