Nowo powstały stadion szybko zaczął przynosić wpływy, które zostały spożytkowane do sprowadzenia gwiazd światowego futbolu. Pierwszym z nich był Argentyńczyk Alfredo Di Stefano. Po nim do klubu trafili: Raymond Kopa, Hector Rial, Ferenc Puskás, Didi, Evaristo, Lucien Miller, Günter Netzer i Paul Breitner. Bernabéu opracował system, w którym opłacał swoich najlepszych zawodników ze sprzedaży biletów meczowych oraz honorariów za mecze zagraniczne. Równocześnie prężnie działała klubowa akademia, której młodzi wychowankowie – Pirri, Manuel Velázquez, Manuel Sanchís – zagrali w ostatnim finale za jego prezesury w 1966 roku.
Santiago Bernabéu uważany jest za jednego z inicjatorów powstania Pucharu Mistrzów. W kwietniu 1955 roku uczestniczył w zorganizowanym przez dziennikarzy L’Équipe spotkaniu, które miało na celu powołanie międzynarodowych, europejskich rozgrywek piłkarskich. Premierowa edycja rozpoczęła się we wrześniu 1955 roku, a Real Madryt okazał się ich pierwszym zwycięzcą.
W trakcie swoich trzydziestu czterech lat prezesury nie pobierał wynagrodzenia za swoją pracę.