Spodziewał się on totalnej bitwy o Stare Miasto, która według niego miała rozpocząć się natychmiast po wycofaniu Brytyjczyków. Z tego powodu zawarł on porozumienie pomiędzy siłami Irgunu, Lechi i Hagany na Starym Mieście, uporządkował organizację jednostek, zaprowadził w nich dyscyplinę oraz poprawił kontakty z mieszkańcami dzielnicy. Przeprowadził także rekrutację nowych członków spośród ludności cywilnej, pozyskując około 80 rezerwistów. Brytyjczycy zdołali jednak 3 marca aresztować Halperina i wydalili go ze Starego Miasta. W ten sposób systematycznie rosło napięcie w dzielnicy. Do przesilenia doszło podczas kolejnej akcji przeszukań w dniu 28 marca. W jednym z budynków, zaskoczeni członkowie Irgunu otworzyli ogień do brytyjskich żołnierzy. W rezultacie rozpoczęła się regularna wymiana ognia, a obie strony pośpiesznie ściągały w posiłki w rejon starcia. Wymianę ognia przerwał brytyjski oficer, który wyszedł z podniesionymi rękami i rozpoczął negocjacje. Obie strony zgodziły się na zawieszenie broni, przy czym Brytyjczycy zobowiązali się, że nie będą już poszukiwać broni w Dzielnicy Żydowskiej. W całym starciu straty brytyjskie wyniosły trzech zabitych i czterech rannych, a straty żydowskie jeden zabity i ośmiu rannych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa o Stare Miasto Jerozolimy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.