Brytyjskie władze mandatowe natychmiast po strzelaninie wprowadziły na Stare Miasto swoje siły wojskowe. Brytyjscy żołnierze przeprowadzili przeszukiwania domów w poszukiwaniu ukrytej broni. W trakcie tej operacji znaleziono kilka sztuk broni i aresztowano 15 młodych Żydów (po kilku dniach ich zwolniono). Zachowanie Brytyjczyków naruszało zasady neutralności, ponieważ w tym samym czasie Arabowie mogli swobodnie poruszać się po Starym Mieście nosząc przy sobie broń. Następnie Brytyjczycy rozmieścili dwa posterunki wojskowe rozdzielające dzielnicę arabską od żydowskiej na Starym Mieście. Gdy 1 stycznia 1948 Arabowie zablokowali komunikację autobusów linii numer 2, Brytyjczycy zaoferowali, że mogą dwa razy w tygodniu eskortować konwój do Bramy Dawida na Starym Mieście. Zastrzegli jednak przy tym, że będą przeprowadzać kontrole w poszukiwaniu broni i amunicji, a na teren Dzielnicy Żydowskiej wstęp będą mieli jedynie mieszkańcy oraz osoby pełniące takie zawody jak lekarz, pielęgniarka lub nauczyciel. W tym samym czasie Arabowie mieli swobodny wstęp na Stare Miasto, równie swobodnie mogli wnosić broń oraz amunicję.