Skrócony Tabuk jest jedną z najrzadziej spotykanych odmian AK co może świadczyć, że nie był wytwarzany w dużych liczbach (tylko seria prototypowa?).
Poza wersją skróconą opracowano także wersję wyborową. Posiadała ona dłuższą lufę zakończoną tłumikiem płomieni i kolbę z dużym wycięciem (z możliwością zamocowania baki). Na lewym boku komory zamkowej znajdował się typowy wspornik dla celownika optycznego (stosowano celownik zbliżony budową do PSO-1 stosowanego w karabinach SWD). Wersja snajperska nie posiadała regulatora gazowego. W odróżnieniu od innych wyborowych wersji AK (PSL, Zastava M76) nie zmieniono naboju i wersja wyborowa także strzelała nabojem pośrednim 7,62 × 39 mm. Podobnie jak subkarabinek także ta wersja była wytwarzana w małej liczbie.
Produkcję wszystkich wersji Tabuka zakończono po drugiej wojnie w Zatoce Perskiej (2003).
Opis konstrukcji Działanie mechanizmów wewnętrznych jest analogiczne jak w karabinku AKM. Jedyną różnicą jest możliwość miotania granatów nasadkowych (zastosowano regulator gazowy i nasadkę nakręcaną na wylot lufy).
Bibliografia
Tabuk Kategoria:Wojsko irackie