Jako następca Theodora Fischera w 1930 został powołany na stanowisko profesora urbanistyki i budownictwa politechniki w Monachium.

W latach 1933–1945 był zmuszony ograniczyć się jedynie do studiów i zleceń prywatnych. W latach 1946–1949 pracował przy odbudowie zniszczeń wojennych w Monachium i był członkiem zarządu odbudowy w Badenii-Wirtembergii.

Od 1949 wykładał na politechnice w Darmstadt. W 1955 powrócił do Stuttgartu.

Budowle (wybór) 250px|thumb|most Friedricha Eberta w Mannheim

250px|thumb|Liederhalle w Stuttgarcie

1921: budynek Industrie und Handelskammer Stuttgart (Izba Przemysłowo-Handlowa w Stuttgarcie, nazywana też giełdą – „Stuttgarter Börse”) (razem z Karlem Böhringerem) 1921–1925: stopnie wodne na rzece Neckar Neckarsulm, Kochendorf, Wieblingen 1923: grobowiec rodziny Volkmann w Schaprode na Rugii 1925–1926: most Friedricha Eberta na rzece Neckar w Mannheim 1927–1928: jednolita zabudowa terenów targowych w Kolonii 1927–1928: hala wystawowa „Staatenhaus“ jako rozszerzenie targowych „hal reńskich” w Kolonii 1927–1928: restauracja Rheinterrassen obok Rheinhallen przy terenach targowych w Kolonii 1928: cokół pomnika „Kirasiera” Kürassier-Denkmal w Köln-Deutz 1927–1929: wiezowiec przy dworcu w Koblencji 1927–1929: most Mülheimer Brücke w Kolonii 1928–1935: budynek Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu