Dorobek naukowy Pel jest najlepiej znany z opisu gorączki Pela-Ebsteina – cyklicznych wzrostów temperatury ciała występujących bardzo rzadko w przebiegu chłoniaka Hodgkina. Opublikował on w Berliner Klinische Wochenschrift opis dwóch przypadków chorych na ziarnicę złośliwą, u których zaobserwowano 12-14–dniowe okresy gorączki przedzielone 10–dniowym okresem bezgorączkowym. W badaniu pośmiertnym stwierdzono u tych pacjentów splenomegalię oraz obrzęk węzłów chłonnych. W 1887 roku niemiecki lekarz Wilhelm Ebstein opisał podobny przypadek w swej publikacji. Polemika pomiędzy dwoma autorami polegała na tym, czy to zjawisko jest objawem tak zwanej wówczas "pseudo-leukemii" (Pel), czy też odrębną chorobą (Ebstein).
Pel podzielał stanowisko Sir Williama Oslera w sprawie sposobu nauczania i ćwiczenia nowych lekarzy. Opowiadali się oni za prowadzeniem zajęć przy łóżku pacjenta w większej mierze niż na sali wykładowej. Osler, który zabierał swoich studentów na oddziały, by mogli uczyć się przez nabieranie klinicznego doświadczenia, jest uważany za ojca dzisiejszego systemu kształcenia lekarzy.
Przypisy
Kategoria:Duńscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1852 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Amsterdamskiego