Od 1933 do 1935 był naczelnikiem Biura technicznego Państwowego Monopolu Spirytusowego, zaś od 1935 do 1941 kierownikiem Centralnych Warsztatów Samochodowych, zaś od 1941 do 1944 pracownikiem wydziału Technicznego Zarządu Miejskiego w Warszawie. W okresie okupacji niemieckiej przejściowo więziony przez Niemców. W jego mieszaniu przy ul. Pilickiej 36 przechowywany był sprzęt łączności do obsługi Komendy Głównej AK w trakcie powstania warszawskiego.
Od 1945 do 1954 był pracownikiem Zjednoczenia Przemysłu Spirytusowego. Był uczestnikiem Klubu Krzywego Koła, zaś w lutym 1961 jednym z założycieli tajnej loży wolnomularskiej „Kopernik”.
Aleksander Lutze-Birk spoczywa na cmentarzu Stare Powązki w Warszawie (kwatera 224-2-3).
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (8 listopada 1930) „za zasługi w odzyskaniu i utrwaleniu niepodległości Państwa Polskiego”. Krzyż Niepodległości z Mieczami (13 kwietnia 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
Przypisy
Bibliografia Ludwik Hass, Masoneria polska XX w. Losy, loża, ludzie, Warszawa 1996. Waldemar Potkański, Odrodzenie czynu niepodległościowego przez PPS w okresie rewolucji 1905 roku, Warszawa 2008, s. 183–189, 197, 247–248.