Historia nazwy Po raz pierwszy nazwa „Żyleta” w odniesieniu do trybuny otwartej stadionu Legii pojawiła się w latach 70., a związana była z tablicą reklamową żyletek marki Iridium, zamontowaną nad środkowym sektorem trybuny (sektor 11). Podczas meczów używać jej zaczęli członkowie Klubu Kibica – początkowo określenie odnosiło się wyłącznie do danego sektoru. Z czasem nazwę podchwycili pozostali sympatycy Legii, używając jej w kontekście całej trybuny. Zarówno nazwa, jak i zakres jej użycia powszechnie się przyjęły.
Opis budowli Trybunę stanowił sztucznie usypany wał ziemny – wzmocniony i stabilizowany mechanicznie – z elementami żelbetowymi (schody, przejścia techniczne i ewakuacyjne, wylewki pod miejsca siedzące) oraz stalowo-metalowymi (bariery ochronne, poręcze, płot). Tylna część trybuny – między schodami wejściowymi i wyjściowymi – obsiana była trawą. Trybuna nie posiadała dachu.
Żyleta miała pojemność 4724 miejsc (wszystkie siedzące) i podzielona była na 7 sektorów (sektory nr: 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14). Każdy z nich liczy po 15 rzędów plastikowych fotelików w barwach klubu, tj. kolorach: zielonym (3 sektory), czerwonym (2 sektory), czarnym (2 sektory) i białym.