terminy te z czasem rozciągnięto na inne oddziały konne i piesze. W armii przejętej po poprzedniku przez Aleksandra Wielkiego już należeli do formacji falangi, której drugą część stanowiły jednostki tzw. astetajrów (asthetairoi). W odróżnieniu od nich pochodzili z ziem dawnego królestwa, choć oba te terminy odnosiły się do jednostek doborowych, objętych specjalną organizacją królewskich hetajrów, czyli „towarzyszy”Pezetajrowie to zbitka nazw „pezoi” – piechurzy i „hetairoi” – towarzysze (N.G.L. Hammond: Starożytna Macedonia, dz. cyt., s. 143-144)..
Rekrutowani spośród wolnego chłopstwa macedońskiegoNicholas Hammond wywodzi ich z późno wyodrębnionej warstwy średniej (Dzieje Grecji, dz. cyt., s. 625)., dzieleni byli na jednostki organizacyjne zwane taksis (τάξις)Pod Gaugamelą Aleksander dysponował sześcioma takimi „pułkami” liczącymi po ok. 1500 ludzi (E. Dąbrowa: Gaugamela 331 p.n.e., dz. cyt., s. 79)., formowane na podstawie terytorialnej (później ich liczbę stopniowo zwiększano rezygnując z kryterium terytorialnego).