thumb|240px|Stefan Frankiewicz i Władysław Bartoszewski (Warszawa 2004) Stefan Frankiewicz (ur. 31 sierpnia 1940 w Grudziądzu) – polski historyk literatury, doktor nauk humanistycznych, działacz katolicki, publicysta, w latach 1995–2001 ambasador Rzeczypospolitej Polskiej przy Stolicy Apostolskiej.
Życiorys Maturę zdał w II Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego w Grudziądzu. W latach 1960–1965 studiował filologię polską na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Bezpośrednio po ukończeniu studiów pracował w bibliotece UMK. W 1973 pod kierunkiem Konrada Górskiego obronił doktorat na temat Jerzego Lieberta.
W latach 1966–1970 był sekretarzem toruńskiego KIK-u. Od 1970 publikował w Więzi. W latach 1979–1989 mieszkał w Rzymie i był redaktorem polskiej edycji L’Osservatore Romano. W 1989 powrócił do Polski i został redaktorem naczelnym Więzi. Został także członkiem Komitetu Obywatelskiego. Ambasador Polski przy Stolicy Apostolskiej i przy Zakonie Kawalerów Maltańskich od czerwca 1995 do października 2001Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 marca 2002 r. nr Z. 110-13-2002 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ().Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 września 2001 r. nr Z.110-74-2001 w sprawie odwołania Ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej ()..