Plan operacji Po zwycięstwie w bitwie stalingradzkiej ogólna sytuacja na froncie radziecko-niemieckim odwróciła się na korzyść Armii Czerwonej. Operacja Iskra zakończyła się przełamaniem blokady Leningradu, co było wielkim sukcesem dla sił radzieckich, ale nie wszystkie jej cele zostały osiągnięte. 14 stycznia 1943 r. dowódca Frontu Północno-Zachodniego, marsz. Siemion Timoszenko, przekazał Stawce raport zatytułowany „Plan operacji ukończenia okrążenia i pokonania diemiańskiego zgrupowania przeciwnika”. Prace nad nim rozpoczęły się od omówienia natarcia w kierunku północno-zachodnim z marsz. Gieorgijem Żukowem oraz z dowódcami Frontów Leningradzkiego i Wołchowskiego: Leonidem Goworowem i Kiriłłem Mierieckowem..
Raport donosił, że wojska niemieckie broniąc tzw. „korytarza ramuszewskiego” są wyczerpane walkami, a wróg jest zmuszony do ciągłego przenoszenia jednostek z innych części frontu, aby zapobiec całkowitemu okrążeniu grupy diemiańskiej. Według Timoszenki podczas walk od 23 grudnia 1942 r. do 12 stycznia 1943 r. Niemcy ponieśli ciężkie straty (do 20 000 ludzi), ale nadal uparcie bronią swoich pozycji w oparciu o punkty umocnione.