Jedynym wydaniem było wydanie I z 1981 opracowane przez Tadeusza Ficka, Annę Dumę, Juliana Hrycynę, Bolesława Momota, Czesława Odoja, Józefa Sołtysa i Augustyna Wolano zgodnie z zaleceniami Biura Rozwoju Nauki i Techniki Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii reprezentowanego przez Edwarda Jarosińskiego i Apoloniusza Szejbę.
Wytyczne dotyczą pomiarów wysokościowych wykonywanych metodami: niwelacji powierzchniowej (niwelacja siatkowa, niwelacja profilami, niwelacja punktów rozproszonych) tachimetrii tachimetrii o podwyższonej dokładności pomiaru rzeźby terenu metodą stolikową oraz ustalają dla każdej z metod: charakterystykę metody dokładności końcowe wyników pomiaru zasady zastosowania metody sposób wykonania pomiaru prace obliczeniowo-kontrolne i obliczeniowe oraz sposób przeprowadzania oceny dokładności pomiaru wzory i przykłady dokumentów pomiarowych
Stosowanie innych metod, narzędzi i materiałów zostało dopuszczone pod warunkiem zachowania wymaganych zasad obligatoryjnych i dokładności opracowań wynikowych ustalonych w instrukcji G-4.