Stał się znanym europejskim ekspertem w zakresie wczesnego średniowiecza, archeologii, głównie dotyczącej pierwszych Słowian i początków czeskiego państwa. Propagował staranne przygotowanie i gromadzenie danych historycznych i archeologicznych przed rozpoczęciem badań. Na jego prace często powoływali się polscy naukowcy takiej klasy jak np. Henryk Łowmiański czy Gerard Labuda. Do najgłośniejszych jego prac należą Čechy na úsvitě dějin (tł. Czechy u zarania dziejów, 1963), Čechy v raném středověku (tł. Czechy we wczesnym średniowieczu, 1980) i Počátky české vzdělanosti (tł. Początki czeskiej edukacji, 1988). Zasłużył się odkryciem i opisaniem wielu osad słowiańskich w Czechach, oraz jako autor jednolitej „teorii plemiennej” (kmenová teorie) dotyczącej ukształtowania się narodu czeskiego, doprowadził m.in. do badań chorwackich grodów w Prachovských skalách, a zwłaszcza sławnikowskich Libic nad Cidlinou. Zajmował się również numizmatyką i zasłynął celnym datowaniem monet w stosunku do innych ustaleń. Na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola, prowadził seminarium archeologii słowiańskiej. Praca Rudolfa Turka została uhonorowana wiele razy, również poza Czechami (na przykład, Nagrodą Herdera Uniwersytetu w Wiedniu). Zmarł 13 listopada 1991 w Pradze i został pochowany na Starym Cmentarzu w Mladej Boleslav.