Na sejmie bielskim 1564 roku był świadkiem wydania przywileju bielskiego przez króla Zygmunta II AugustaStatut Litewski : drugiej redakcyi (1566) = Statutum Lituanicum : alterius editionis, Archiwum Komisji Prawniczej t. VII, Kraków 1900, s. 312.. Był zwolennikiem zacieśnienia związku Polski i Litwy i w 1569 r. podpisał akt unii lubelskiej jako koniuszy grodzieński, dzierżawca trąbski i kasztelan brzeski.
W czasie pierwszego bezkrólewia poparł kandydaturę Henryka Walezego, którego elekcję potwierdziłŚwiętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572–1576, Kraków 1917, s. 150. Podczas drugiego interregnum, jak wielu innych Litwinów, głosował za Ernestem Habsburgiem.
Prawdopodobnie przeszedł z prawosławia na kalwinizmZarys dziejów powstania i upadku reformacji w Polsce, Tom 1, a następnie na katolicyzm1573, podpisał protestacyą przeciwko Dyssydentom: Ta okoliczność i druga, że syna posłał do Brunsbergi (Kolegium Jezuitów w Braniewie) pokazują, że Hajko był gorliwym katolikiem:. W 1575 roku w czasie wolnej elekcji głosował na cesarza Maksymiliana II HabsburgaEwa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s.