Pierwsze próby literackie podejmował jeszcze w gimnazjum. W 1927 roku opublikował dwie prace z zakresu łowiectwa: Kłusownik i W obronie użytecznej zwierzyny łownej (z przedmową Juliana Ejsmonda). W następnych latach publikował na łamach między innymi „Łowca Polskiego”, „Sylwana” czy „Myśliwego”, opracował również hasła z zakresu łowiectwa do pięciotomowej Ilustrowanej Encyklopedii Trzaski, Everta i Michalskiego. W 1929 roku ukazały się Bibliografia łowiectwa w odrodzonej Polsce oraz Humor i łacina myśliwska − zbiór fraszek i anegdot. Pasja kolekcjonerska Kobylańskiego realizowała się w powstającym zbiorze przedmiotów związanych z kulturą łowiecką: plakietek, odznak, medali, medalionów czy żetonów, który zdobył w 1937 roku najwyższe wyróżnienie na Międzynarodowej Wystawie Łowieckiej w Berlinie. Był również bibliofilem, zbierał także wszelkie pamiątki związane z kultem św. Huberta. Prowadził również badania nad historią zwierzyńców i pierwszych ogrodów zoologicznych na ziemiach polskich. Ich owocem była opublikowana w 1928 roku praca Jak powstał w odrodzonej Polsce pierwszy zwierzyniec w Warszawie oraz inne, opisujące kilka podobnych instytucji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Józef Władysław Kobylański · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.