Efektem wizualnym jest „cień” odpowiadający kształtem anodzie.
Oryginalnym kształtem anody w rurze zaprezentowanej przez Crookesa w roku 1879 był krzyż maltański.
Zastosowania Pierwotnie rura Crookesa wyposażona była w zimną katodę, co wymagało bardzo wysokich napięć do wybicia elektronów. Późniejsze praktyczne urządzenia oparte na podobnym zjawisku (np. triody lub pentody) miały podgrzewaną katodę, co umożliwiało operowanie przy niższych napięciach.
Johann Hittorf za pomocą rury Crookesa udowodnił później, że promienie katodowe (ruch elektronów) mogą być zakrzywiane w polu magnetycznym. Zjawisko to było podstawą rozwoju telewizji – pozwoliło na konstrukcję kineskopów używanych w telewizorach; jest też wykorzystywane w lampach oscyloskopowych.
W 1895 roku Wilhelm Röntgen podczas eksperymentów z rurą Crookesa odkrył promienie X. Promieniowanie to powstaje gdy rozpędzone elektrony hamowane są w materiale anody i w szkle. Rury Crookesa były używane jako źródło promieniowania w pierwszych aparatach rentgenowskich.
Zobacz też radiometr Crookesa (młynek Crookesa)
Przypisy
Kategoria:Lampy elektronowe Kategoria:Historia fizyki Kategoria:Narzędzia fizyki