W okresie wojny o Smoleńsk toczonej w latach 1632–1634 tworzono regimenty piechoty niemieckiej tradycyjnie dowodzone przez obersztera, z dużym sztabem, liczące 1000–1200 żołnierzy, przy czym zdarzały się, choć rzadko, i małe regimenty mające 600–800 żołnierzy. Składały się one z kompanii liczących 100–170 żołnierzy, mających 2/3 muszkieterów i 1/3 pikinierów. Muszkieterzy polskiej piechoty niemieckiej, w odróżnieniu od wojsk zachodnioeuropejskich, zamiast rapierów mieli szable.
W czasach saskich regiment gwardii składał się z dwu batalionów i sztabu. Każdy batalion miał w swym składzie dwanaście kompanii i liczył 840 żołnierzy. Pozostałe regimenty były jednobatalionowe i składały się ze sztabu i ośmiu kompaniiJan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej... s. 162
W XVIII wieku określenie „regiment” stosowano w stosunku do oddziałów piechoty (liniowej i grenadierów), np. regimenty grenadierów w czasie insurekcji kościuszkowskiej. Regiment piechoty liczył jeden lub kilka batalionów, a regiment jazdy miał kilka szwadronów.