Działalność w Bydgoszczy W marcu 1921 r. przeniósł się do Bydgoszczy, gdzie 29 grudnia tego roku objął stanowisko radcy miejskiego, kierownika Urzędu Budownictwa Naziemnego. Od grudnia 1922 r. wchodził w skład Komitetu Rozbudowy Miasta. Pełnił w nim przez szereg lat funkcję zastępcy przewodniczącego (przewodniczył prezydent miasta). Opracował program przestrzennego rozwoju miasta oraz planował i nadzorował niezbędne inwestycje.
W okresie pełnienia przez niego stanowiska radcy, Bydgoszcz wzbogaciła się o szereg obiektów mieszkalnych finansowanych przez magistrat na przedmieściach: Babiej Wsi, Biedaszkowie, Bielawach, Jachcicach i w Śródmieściu. Zbudowano elektrownię, dworzec autobusowy, stadion miejski, szkoły powszechne na Bielawach i Jachcicach oraz kilka obiektów przemysłowych (m.in. „Kabel Polski”). Wykonano wiele remontów i poprawiono estetykę miasta. Prawdziwą dumą Bydgoszczy była budowa szpitala miejskiego na 600 łóżek. Projektantem tej wielkiej inwestycji miejskiej wznoszonej kosztem 7,5 mln złotych był on sam oraz arch. Kazimierz Skiciński. Projekt tej budowy poprzedził ogólnopolski konkurs architektoniczny w 1929 r. oraz wieloletnie studia koncepcyjne i różne warianty rozwiązań technicznych. W 1923 r. opracował projekt budowy kościoła św. Stanisława na Siernieczku.