Przewodnik, wyd. 11, Pruszków 2006, s. 303: zachowała się m.in. brama wejściowa.. Dokładna data założenia cmentarza, którego obszar wynosił pierwotnie 2,37 a jest nieznana. Utworzono go na gruntach Henryka Grossmüllera ok. 1870, tuż przy ówczesnej granicy z Krościenkiem. W pierwszych latach XX wieku cmentarz powiększono w kierunku zachodnim (grunty Jakuba Libowicza, który w międzyczasie przejął też pierwotne grunty cmentarza). Na ogrodzonym drewnianym płotem cmentarzu przed II wojną światową istniały: murowana dzwonnica i wybudowana w 1935 (na miejscu zburzonej drewnianej trupiarni) o podstawie kwadratu, murowana, pobielona i otynkowana, pokryta gontem kaplica cmentarna (o powierzchni 16 m²). Ostatni ewangelik pochowany został na cmentarzu 9 maja 1939, a w 1944 pochowano tam jeszcze żołnierza radzieckiego. W latach 40. i 50. XX wieku cmentarz nieużytkowany, niszczał – znaczną część nagrobków zrzucono w kierunku potoku, a kaplicę rozebrano w okresie zasiedlenia Krościenka przez GrekówB. Augustyn, Cmentarze ewangelickie nad Strwiążem i Wiarem, „Bieszczad. Rocznik Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Oddział Bieszczadzki” 6 (1999), s. 116, 119..
Przypisy