z tych 6 było wyznawcami kalwinizmu), wszystkie z obszaru Rzeszy. W 1786 mieszkało tu 47 osób (w tym 25 kobiet)A. Wielocha, Kolonizacja józefińska w galicyjskich Karpatach, „Płaj. Almanach Karpacki. Półrocznik Towarzystwa Karpackiego” 19 (1999), s. 21.. W 1812 kolonia liczyła 38 mieszkańców, 1870 wieś liczyła 106 osób, następnie ludność kolonii kształtowała się następująco: w 1880 – 87 (ogółem mieszkało wówczas we wsi 100 mieszkańców), w 1890 – 78, w 1900 – 99, w 1921 – 81 (wszyscy to Niemcy)Przewodnik statystyczno-topograficzny i skorowidz obejmujący wszystkie miejscowości z przysiółkami w Królestwie Galicyi W.X. Krakowskiem i X. Bukowinie, według najświeźszych skazówek urzędowych, wyd. K. Oksza Orzechowski, Kraków 1872, s. 56.T.A. Olszański, Ludność niemiecka Podkarpacia w świetle spisu powszechnego z 1921 r., „Płaj. Almanach Karpacki. Półrocznik Towarzystwa Karpackiego” 19 (1999), s. 66.. Mieszkańcy należeli do zboru ewangelickiego w Bandrowie, powstałego w 1788B. Augustyn, Cmentarze ewangelickie nad Strwiążem i Wiarem, „Bieszczad. Rocznik Towarzystwa Opieki nad Zabytkami. Oddział Bieszczadzki” 6 (1999), s. 110.H. Ossadnik, Ewangelicko-augsburska gmina religijna w Bandrowie Kolonii w świetle ksiąg metrykalnych z lat 1788–1939, „Płaj. Almanach Karpacki. Półrocznik Towarzystwa Karpackiego” 19 (1999), s. 43..