7 lipca 1957 miała miejsce jego chirotonia na biskupa mołotowskiego (permskiego) i solikamskiego. W charakterze konsekratorów wystąpili metropolita kruticki i kołomieński Mikołaj, biskup Paweł (Fiński Kościół Prawosławny) oraz biskup czkałowski i buzułucki Michał. Po trzech latach został przeniesiony na katedrę astrachańską i jenotajewską. W 1964 otrzymał godność arcybiskupią. W tym samym roku został przeniesiony ponownie na katedrę nowosybirską i barnaułską.
W 1971 arcybiskup Paweł przedstawił locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego Pimenowi projekt zmian w statucie Kościoła w zakresie przepisów dotyczących funkcjonowania parafii. Domagał się w nim, by biskupi ordynariusze posiadali kontrolę nad składem osobowym rad parafialnych, proboszczowie zostali jej członkami i mogli współzarządzać parafią, miast pełnić jedynie funkcję wybieranych przez radę funkcjonariuszy. W 1972 został przeniesiony na katedrę wołogodzką i wielkoustiuską. Dziewięć dni później został przeniesiony w stan spoczynku, zaś Synod Cerkwi podał jako przyczynę brak zdolności do zarządzania życiem cerkiewnym, nieodpowiednie zachowanie i złamanie norm kanonicznych.