1 kczl stacjonowała w Ogrodzie Saskim, jako element trzeciej linii obrony miasta, weszła w skład Grupy Pancerno-Motorowej Dowództwa Obrony Warszawy. Do kompanii wcielono podchorążych Szkoły Podchorążych Broni Pancernych jako dowódców czołgów. Czołgi wykorzystano do testowania odporności barykad na uderzeni pojazdów pancernych.
1 kompania czołgów lekkich DOW 6 września rozpoznawała do rejonu Grójca, jej plutony dotarły do Mogielnicy i Nowego Miasta. Nie nawiązując kontaktu z wrogiem, na noc powróciła do Warszawy. 9 września na Ochotę i Wolę natarcie przeprowadziła niemiecka 4 Dywizja Pancerna. Obie kompanie czołgów lekkich około południa zostały skierowane do dyspozycji dowódcy odcinka „Zachód” Obrony Warszawy, celem wzmocnienia obrony. I pluton 1 kczl wspierał obrońców Ochoty w rejonie ulic Białobrzeskiej, Grójeckiej oraz Sękocińskiej. Wraz z piechotą pluton wykonał kontrataki na wdzierającą się niemiecką piechotę i czołgi odzyskując budynki i barykady utracone w wyniku niemieckiego natarcia.