Pinkus Kartin, pseud. „Piotr” (ur. 1912 lub 1914 w Łucku, zm. latem 1942 w Warszawie) – polsko-żydowski działacz komunistyczny, współzałożyciel Polskiej Partii Robotniczej.
Życiorys Urodził się w województwie wołyńskim II Rzeczypospolitej, w 1933 ukończył gimnazjum i przeniósł się do Warszawy. Pracował jako murarz, dorabiał korepetycjami. Od 1934 działacz Komunistycznego Związku Młodzieży Polski, sekretarz komórki, a następnie sekretarz Komitetu Dzielnicowego (KD) KZMP Warszawa-Ochota. W 1935 wstąpił do KPP. Pracownik Centralnej Techniki KZMP. W latach 1935–1937 był sekretarzem Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom i działaczem Centralnej Techniki KPP.
Na przełomie 1936/1937 wyjechał do Francji i rozpoczął na Sorbonie studia chemiczne, a na początku 1938 wyjechał do Hiszpanii, gdzie walczył w XIII Brygadzie Międzynarodowej. W kwietniu 1938 został ranny w walkach pod Léridą, w maju był internowany we Francji, jednak już w 1938 przyjechał na krótki okres z misją partyjną do Warszawy, po czym wrócił do Francji, gdzie wszedł w skład trzyosobowej Grupy Paryskiej, która z ramienia Kominternu zajmowała się rozwiązywaniem struktur KPP w Polsce.