Użyta przy opracowywaniu zbioru metoda dialektyczna pozwoliła innym profesorom prawa pracować z Dekretem i przedstawiać ich własne rozwiązania i komentarze. Takie komentarze były nazywane glosami. Edycje Dekretu wydane w XVI i XVII wieku często zawierały glosy umieszczane wzdłuż tekstu. Zbiory glos były nazywane gloss apparatus lub Lectura in Decretum. Systematyczne komentarze były nazywane „Summa”. Niektóre z nich zdobyły szybko uznanie i uzyskały taką samą sławę jak zbiór Gracjana.
Pierwszymi komentatorami byli Paucapalea (przed 1148) i Magister Rolandus, profesor prawa na uniwersytecie w Bolonii, który był, prawdopodobnie mylnie, utożsamiany z papieżem Aleksandrem III.
Bibliografia Bp Piotr Hemperek, ks. Wojciech Góralski, Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego, t. 1, cz. 1, wyd. 1983. Historia źródeł i nauki prawa kanonicznego, Lublin 1995. Adam Vetulani, Dekret Gracjana w świetle najnowszych badań, 1948.
W sieci
Dekret Gracjana wydany przez Friedberga w 1879 roku
Kategoria:Kodeksy średniowieczne Kategoria:Kodeksy prawa kanonicznego Kategoria:Manuskrypty z XII wieku