thumb|185px|Zdjęcie Aleksandra Żebrunia z akt Policji Państwowej 1931 mały|Grób Aleksandra Żebrunia na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Aleksander Żebruń, lub Żebrun (ur. 23 lutego 1906 w Tomaszowie Lubelskim, zm. 9 kwietnia 1973) – działacz komunistyczny, funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa PRL.
Życiorys Syn Wasyla, funkcjonariusza straży granicznej Imperium Rosyjskiego w Tomaszowie Lubelskim. Był narodowości ukraińskiej. Po wybuchu I wojny światowej i ewakuacji na wschód przebywał w latach 1914–1918 z rodzicami w Smoleńsku, gdzie ukończył dwie klasy gimnazjum realnego. W 1918 powrócił do Tomaszowa Lubelskiego. Pracował w gospodarstwie, następnie terminował w zakładzie szewskim. W 1924 wraz z grupą przyjaciół – Szymonem Ostapczukiem, Janem Oleszczukiem i Włodzimierzem Bizoniem – założył komórkę Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy (KPZU) i został sekretarzem komitetu rejonowego KPZU. 12 maja 1926 po raz pierwszy aresztowany za działalnością komunistyczną i wyrokiem Sądu Okręgowego w Zamościu z 9 sierpnia 1927 skazany na dwa lata więzienia, karę odbywał w Sandomierzu, Zamościu i Łucku. Uwolniony 12 listopada 1929 powrócił do Tomaszowa i wznowił działalność w KPZU. Członek komitetu okręgowego KPZU w Chełmie, a od czerwca 1932 sekretarz tego komitetu.