Władysław Leopold Floryan (ur. 16 października 1907 w Sieniawie, zm. 2 marca 1991 we Wrocławiu) – polski naukowiec, polonista i historyk literatury polskiej.
Syn Stanisława i Eleonory z Szymańskich. Absolwent z 1932 Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Stopień doktora filozofii otrzymał w 1934 roku. Od grudnia 1930 do końca 1939 był związany z kierowanym przez prof. Eugeniusza Kucharskiego Zakładem Polskiej Literatury Porównawczej Uniwersytetu Jana Kazimierza, wykonując najpierw zadania zastępcy asystenta (jeszcze jako student), potem — młodszego asystenta, w końcu — starszego asystenta. W roku 1944, na krótko przed wkroczeniem Armii Czerwonej do Lwowa, opuścił swą wieloletnią siedzibę, znajdując schronienie w Sanoku, gdzie objął posadę licealnego profesora. Pracę na Uniwersytecie we Wrocławiu rozpoczął 15 kwietnia 1946 jako zastępca profesora w Katedrze Historii Literatury. Był organizatorem Wydziału Filologicznego na Uniwersytecie Wrocławskim i profesor na tej uczelni. Prowadził tu m.in. zajęcia z edytorstwa i wykłady z komparastyki. W czerwcu 1948 habilitował się w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu w zakresie literatury porównawczej i teorii literatury. Profesorem nadzwyczajnym mianowany został 20 marca 1954, profesorem zwyczajnym — 1 czerwca 1959 roku.