Pierwszy zapis związany z własnością szlachecką pochodzi z 1398 kiedy w otoku pieczęci szlachcianki polskiej Ochny Księskiej odnotowano miejscowość jako miasto (łac. „civitas”). Data lokacji nie jest jednak jednoznaczna i czasem za oficjalną lokację miasta Książ uważa się także rok 1407. Według F. A. Vossberga datę tę umieszczono na pieczęci miejskiej z XVII wieku, a także w dokumentach rady miejskiej Książa.
W 1458 miasto Książ miało dostarczyć 6 pieszych na wyprawę do Malborka w czasie oblężenia Malborka podczas wojny trzynastoletniej Korony Królestwa Polskiego z zakonem krzyżackim.
Szkoła miejska Już w XV wieku w mieście notowano szkołę umiejscowioną przy cmentarzu; co wspomniane zostało przy okazji incydentu, który stał się podstawą sprawy sądowej. W 1447 Stanisław rektor szkoły w Książu toczył proces z Andrzejem byłym wikarym ksiąskim o to, że Andrzej uderzył w szkole ucznia. Wszyscy klerycy tej szkoły znajdowali się pod wyłącznym zwierzchnictwem rektora i tylko on mógł ich karać za występki. Naruszony został tym samym immunitet kościelny i sprawę skierowano do sądu.