Od 1950 dokumentowała sztukę i kulturę ludową, której poświęciła ponad 300 audycji radiowych. Nagrania prezentowano na antenie radiowej w cyklach pt. „Śladami etnografa”, „Śladami Kolberga”, „Ocalić od zapomnienia” oraz audycjach, m.in. „Wyzwolenie kosiarza”, „Ścięcie kani”, „Przywoływki”, „Podkoziołek”, „Klub Kawalerów”. Na podstawie nagrań Jachniny wydano „Śpiewnik Pałucki”, „Śpiewnik Kaszubski” i „Śpiewnik Kujawski”, do których napisała słowo wstępne.

Ponad 800 taśm magnetofonowych przekazała Muzeum Etnograficznemu w Toruniu. Opracowała rozdział „Sztuka Ludowa” w książce Bydgoskie w XX-leciu oraz historię Wicka Rogali w zbiorze reportaży Przebudzenie zaścianka. Organizowała także wystawy i konkursy folklorystyczne, uczestniczyła w przygotowaniu licznych publikacji poświęconych kulturze ludowej, w tym śpiewników.

W latach 1955–1970 była członkiem Toruńskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego. Należała do założycieli Kujawsko-Pomorskiego Towarzystwa Kulturalnego w Bydgoszczy, była członkiem jego zarządu, oraz przewodniczącą sekcji kultury ludowej.

Wnukiem Anny Jachniny jest ceniony trębacz jazzowy Wojciech Jachna.

Zmarła w 1996 w Bydgoszczy, pochowana na cmentarzu katolickim św.