żółty neapolitański (py41), żółty chromowy (PY34), żółty strontowy (PY32), odmiany żółtej Hansa (py1, py3, py74), aureolin (py40), orpiment (py39), żółty indyjski (ny20) i bez indeksu Lead-tin-yellow typ 1 i 2. Do pigmentów żółtych zalicza się ochrę jasną; ochrę złocistą (py43) i tlenek żelazowy żółty (py42).
thumb|left|180px|Judasz w żółtej szacie na fresku Giotta, Padwa thumb|left|180px|Przedstawienie kurtyzany. Obraz Vermeera
Kolor żółty w malarstwie europejskim Kolor żółty często zastępował złoto. Zwłaszcza w malarstwie ściennym, gdzie jego użycie było utrudnione. Podobnie rzecz miała się w kodeksach codziennego użytku i witrażach – w miejscach, gdzie tradycyjnie stosowano złoto, zastępowane ono było barwą żółtą (np. w aureolach). W renesansie starano się przedstawiać przedmioty złote przy pomocy „prawdziwych” kolorów, gdyż przestano uważać złoto za kolor.