26 sierpnia 1944 roku przybył z Warszawy do Lublina. Został wezwany do Moskwy dla złożenia sprawozdania, tam zatrzymany i uwięziony. Wrócił do Warszawy 21 sierpnia 1945 roku, po interwencji KC PPR. W życiorysie podał nieprawdziwą informację, że wypełniał specjalne zadania na zapleczu niemieckim.
Tzw. „Grupa Skonieckiego” Skoniecki kierował (dowodził) Ekspozyturą Wywiadowczą Komitetu Wykonawczego Międzynarodówki Komunistycznej, od jego nazwiska zwaną Grupą Skonieckiego. Owa grupa działająca od grudnia 1941 do sierpnia 1944 roku na rzecz sowieckich tajnych służb była złożona z polskich komunistów. Liczyła 11 osób dobrze przeszkolonych przez NKWD, NKGB w dziedzinie wywiadu głębokiego, w której się specjalizowała. Działała ona na terenach okupowanej przez Niemców Polski, z zadaniem rozpracowywania niemieckich wojsk i służb, m.in. SD, Gestapo i Abwery. Jednak głównym jej działaniem było rozpracowywanie i penetracja służb cywilnych i wojskowych podporządkowanych polskiemu emigracyjnemu rządowi w LondynieWielki Leksykon służb specjalnych świata Jan Larecki, Warszawa 2007, s.