Ma to miejsce w przypadku dostępności jedynie dwóch kolorów: czarnego i białego lub ograniczonej liczby półtonów.
pozwala nie tylko na uzyskanie wrażenia dodatkowych kolorów, ale przede wszystkim powoduje złudzenie bardziej płynnego przejścia od jednego koloru do drugiego (szczególnie dla mniejszej liczby kolorów) oraz zniwelowanie zjawiska bandingu – widać to bardzo wyraźnie na ośmiokolorowych grafikach przedstawionych obok.
W celu zrealizowania ditheringu można zastosować kilka różnych metod ułożenia pikseli o barwach składowych; ta przedstawiona na dołączonych tutaj rysunkach to , czyli rozpraszanie błędów.
Niektóre modele LCD zostały wyposażone w funkcję tymczasowego ditheringu, uzyskując podobny efekt do programowego ditheringu, polegającą na szybkiej zmianie wartości pikseli pomiędzy uśrednionymi wartościami kolorów w przestrzeni barw (znane również jako ). Ekran, który natywnie wspiera wyświetlanie 18-bitowej palety kolorów (6 bitów na każdy kanał RGB), potrafi wyświetlić 24-bitowy obraz (8 bitów na kanał RGB).
Galeria
Algorytmy Istnieje wiele algorytmów zaprojektowanych w celu realizacji ditheringu. Jednym z pierwszych i najbardziej popularnych jest algorytm Floyda-Steinberga stworzony w 1975 r. Jego zaletą jest niwelowanie artefaktów obrazu poprzez zastosowanie procesu (z ang.