Architektura Kościół św. Antoniego wzniesiony jest z drewna według zasad konstrukcji zrębowej i oszalowany. Jest świątynią jednonawową, z węższym prezbiterium zamkniętym trójboczną absydą. Od południa dobudowana jest niewielka kaplica boczna, a od północy zakrystia. Nad całością dominuje kwadratowa wieża z dzwonnicą, w której przyziemiu umieszczona jest kruchta z wejściem głównym.
Dach kościoła pokryty jest ocynkowaną blachą. Świątynię otacza kamienny mur, wzniesiony w 1782.
Wnętrze Wnętrze kościoła przykrywa strop płaski. Polichromia Barwna polichromia, zdobiąca wnętrze kościoła, wykonana została w 1888 i odnowiona w 1982. Ściany zdobią motywy ornamentalne (ukośna kratka z rozetkami i motywami roślinnymi), a stropy - figuralneP. Skoczek, "Parafie...", s. 140: Trójca Święta - w prezbiterium Matka Boża Niepokalanie Poczęta - w nawie Ofiarowanie Pana Jezusa w Świątyni - w kruchcie Modlitwa Chrystusa w Ogrojcu - w kaplicy bocznej. Ołtarze Ołtarz główny składa się z mensy i dekoracyjnej nadstawy. Pośrodku antepedium mieści się malowany na płótnie monogram Chrystusa - IHS. W części centralnej umieszczono obraz Pan Jezus Cierpiący namalowany na płótnie i naciągnięty na deskę. Obraz namalowany został w latach 1697-1698, a do Męciny zakupił go ówczesny proboszcz w 1715.