Po rozpadzie, posłowie z dawnego Jiyūtō, założyli ugrupowanie Nowe Kenseitō, ponownie wybierając Itagakiego na przewodniczącego. Rok później, we wrześniu 1900 r. przekształcili się w partię Rikken Seiyūkai (Konstytucyjne Stowarzyszenie Przyjaciół Polityki, 1900–1940), na której czele stanął Hirobumi Itō.
Deputowani, którzy pozostali lojalni wobec Ōkumy, zreorganizowali się w listopadzie 1898 r. w Kensei Hontō (Prawdziwa Partia Konstytucjonalistów, 1898–1910), jednak część z nich opuściła partię, po poparciu planów podwyżki podatków, forsowanych przez czwarty rząd Itō, które miały pokryć wydatki wojenne związane z udziałem Japonii w tłumieniu chińskiego powstania bokserów.
W 1903 r. dawnych koalicjantów ponownie połączyła wspólna sprawa. Kensei Hontō i Rikken Seiyūkai zawiązały koalicję, która miała sprzeciwić się rządowi Tarō Katsury. W 1907 r. Ōkuma zrezygnował z funkcji prezesa. W następnych wyborach, przeprowadzonych w 1909 r., Kensei Hontō otrzymała jedynie 65 mandatów, wobec 204, które otrzymała Rikken Seiyūkai.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Partie i ugrupowania w Japonii