Konrad z Montferratu (ur. ok. 1145 w Monteferracie, zm. 28 kwietnia 1192 w Tyrze) – przez krótki czas władca Królestwa Jerozolimskiego w 1192 roku.
Życiorys Był drugim synem Wilhelma V, markiza Montferratu i jego żony Judyty, córki Leopolda III Świętego, margrabiego Austrii. Przez ojca był najbliższym kuzynem Ludwika VII, króla Francji, a przez matkę taki sam stopień pokrewieństwa łączył go z cesarzem Fryderykiem I Rudobrodym. Braćmi Konrada byli Wilhelm, późniejszy hrabia Jafy i Askalonu, Bonifacy, późniejszy król Tessaloniki, Fryderyk, który został biskupem Alby, oraz Rajnier, związany później z cesarskim rodem Komnenów.
Dokładna data i miejsce urodzenia Konrada nie są znane. Po raz pierwszy pojawia się w źródłach w 1160 roku, kiedy służył na dworze swojego wuja Konrada, biskupa Pasawy.
W późniejszych latach działał jako dyplomata i dowódca wojskowy, zasłużony w walkach, które jego krewni prowadzili z Ligą Lombardzką. Przed 1179 rokiem ożenił się. Jego wybranką była przypuszczalnie córka Meinharda I z Gorycji. Żona Konrada zmarła pod koniec 1186 roku.