Dowództwo Południowe (hebr. פיקוד הדרום, Pikud ha-Darom; w skrócie פד"מ, Padam) – sztab dowodzący jednostkami Sił Obronnych Izraela w południowej części państwa Izrael. Jego obszarem strategicznego dowodzenia jest pustynia Negew, otoczenie Strefy Gazy, oraz rejon miasta Ejlat.
Historia Dowództwo Południowe od 1948 miało za zadanie obronę pustyni Negew i zabezpieczenie granicy z Egiptem na półwyspie Synaj. Sztab poprowadził izraelski żołnierzy do pięciu wojen z Egiptem: wojny o niepodległość (1948-49), kryzysu sueskiego (1956), wojny sześciodniowej (1967), wojny na wyczerpanie (1967–1970) i wojny Jom Kipur (1973). Duży zakres odpowiedzialności operacyjnej i wysokie wymagania powodowały częste zmiany na stanowiskach dowódczych. Po zawarciu w 1979 Traktatu pokojowego izraelsko-egipskiego sytuacja na froncie południowym uspokoiła się, i działalność Dowództwa Południowego ograniczyła się do strzeżenia granic państwa przed przemytnikami oraz zapewnienia bezpieczeństwa w rejonie Strefy Gazy.