Na północ od rzeki Humber dynastiami poszczycić mogły się dwa rywalizujące królestwa – Bernicja i Deira. Aella rządził drugim z państw do śmierci w 588 roku, pozostawiając po sobie córkę Achę, syna Edwina oraz kolejne, nieznane dziecko. Dynastii Bernickiej, sprzymierzonej poprzez więzy krwi z Wessex, udało się skazać Edwina na wygnanie na dwór Cadfana ap Iagi z Gwynedd. Poprzez kolejne wojny Aethelfrith z Bernicji skonsolidował Nortumbrię i ok. 604 roku dołączył do niej Deirę.
Rodzina Raedwald urodził się między rokiem 560 a 580. Według Bedy był potomkiem Wuffy, założyciela dynastii Wuffingów oraz starszym bratem Eniego. W latach 90. VI wieku poślubił pogankę nieznanego imienia i spłodził z nią przynajmniej dwóch synów – Raegenhere'a oraz Eorpwalda. Był także ojcem lub ojczymem dla Sigeberta, którego imię nie przypomina innych imion Wuffingów, natomiast jest typowym dla dynastii wschodnio-saskich. Sledda z Esseksu, władający w latach ok. 587–604 poślubił Riculę, siostrę Aethelberta z Kentu, popierającego sukcesję Saeberta. Obaj królowie przyjęli chrześcijaństwo. Przypuszcza się, że żona Raedwalda była wcześniej zamężna z członkiem dynastii z Essex, co czyniłoby z Sigeberta Raedwaldowego pasierba.