– japoński naukowiec, immunolog, który prowadził badania nad przeciwciałami (immunoglobulinami). W 1966 roku odkrył klasę przeciwciał – immunoglobuliny E (IgE), co stało się przełomem w poznaniu zjawisk u podłoża alergii.

W 1973 roku otrzymał Gairdner Foundation International Award, a w 2000 roku Nagrodę Japońską za swoje dokonania w dziedzinie immunologii. W 1983 roku został wybrany członkiem amerykańskiej National Academy of Sciences. Jednym z jego uczniów jest Tadamitsu Kishimoto, z którym pracował w Johns Hopkins University. Prace naukowe, prowadził przede wszystkim we współpracy ze swoją żoną, Teruko (Terry).

Życiorys Ishizaka dyplom lekarski i tytuł doktora uzyskał na Uniwersytecie Tokijskim. W latach 1953–1962 był kierownikiem pracowni immunoserologii wydziału badań serologicznych w japońskim Narodowym Instytucie Zdrowia. W tym czasie spędził dwa lata na stażu naukowym na amerykańskiej uczelni Caltech (1957–1959).