Artyleria średniego kalibru miała składać się z czternastu szybkostrzelnych dział kalibru 150 mm SK L/45 zamontowanych w opancerzonych kazamatach wzdłuż centralnej nadbudówki. Każde działo miało mieć zapas 160 pocisków i mogło strzelać na odległość 13 500 m, później zwiększono ją do 16 800 m. Szybkostrzelność wynosiła od 5 do 7 strzałów na minutę. Pociski ważyły 45,3 kg i były wystrzeliwane przy użyciu 13,7 kg ładunku prochowego RPC/12 z prędkością początkową 835 metrów na sekundę. Żywotność luf była oceniana na 1400 strzałów.
Okręty miały być także uzbrojone w osiem dział przeciwlotniczych kal. 88 mm L/45 zamontowanych na pojedynczych podstawach. Plan zakładał, że cztery z nich będą ustawione w pobliżu tylnych dział artylerii głównej, kolejna czwórka natomiast w pobliżu przedniej wieży dowodzenia. Podstawy MPL C/13 pozwalały na operowanie działami od -10 do +70 stopni. Działa strzelały 9-kilogramowymi pociskami i miały skuteczną donośność pionową 9150 m przy maksymalnym kącie podniesienia.