Kronika anglosaska wspomina, że król Alfred dzielił swoje wojsko na dwie (lub zależnie od interpretacji — trzy) części, z czego jedna przebywała stale w królewskich burhhttps://antiquities.ucoz.ru/_ld/0/37_Barbarian_West_.pdf. Dokument [ang.], powstały najprawdopodobniej za panowania Edwarda Starszego, wymienia w królestwie Wesseksu ponad 30 grodów typu burh, dla których obrony zakładano liczbę zbrojnych odpowiadającą ok. 27 tysiącom łanów, czyli [ang.] hide według anglosaskiego systemu pospolitego ruszenia fyrdPozwala to oszacować liczbę obrońców wszystkich burh w Wessex na od ok. 5 400 do 27 000 zbrojnych, przy założeniu, że jeden mężczyzna wystawiany był przez 1 do 5 gospodarstw łanowych. .
Ponieważ grody tego typu korespondują z dawnym terytorium królestw Wesseksu i Mercji, znajdują się na obszarze dzisiejszej południowej i środkowej Anglii. Historycznie największymi burh były Winchester, Wallingford oraz Warwick, natomiast za najlepiej zachowane uchodzą Wallingford oraz Wareham. Wiele z nich rozwinęło się do roli znaczących ośrodków miejskich, w tym m.in. Oxford, Southampton czy Exeter.