Poza plażami liczne są odcinki skaliste, a także klify. Mniejsze, górzyste wysepki cechują się surowym wybrzeżem.
Budowa geologiczna i rzeźba thumb|200px|left|Saipan i Tinian widziane z dużej wysokości Mariany są wyspami pochodzenia wulkanicznego i koralowego i leżą na styku płyty filipińskiej i pacyficznej. U wschodnich wybrzeży znajduje się najgłębszy oceaniczny rów świata – Rów Mariański. Północne wyspy to izolowane wzniesienia wulkaniczne, wystające ponad powierzchnię wody. Wyspą tym towarzyszą liczne podmorskie stożki. Wyspy budują skały wulkaniczne takie jak andezyty i bazalty pod którymi znajduje się kredowe podłoże. Silna działalność wulkaniczna miała miejsce w czasie eocenu. Obecne nie wszystkie wulkany są czynne, do czynnych należą: Agrihan, Pagan, Anatahan i Uracas. Południowe wyspy są pochodzenia koralowego, które budują wapienie, a do zachodów otaczają je rafy koralowe. thumb|300px|Wyspa Agrihan z najwyższym szczytem wysp – wygasłym wulkanem Południowe wyspy są na ogół nizinne (0–300 m n.p.m.), ale część powierzchni to tereny wyniesione do 400–500 m n.p.m. Liczne są wzniesienia i pagórki, a na wyspie Rota znajduje się niewielki płaskowyż (450–460 m n.p.m.). Na wyspie Saipan znajduje się wygasły wulkan Topothan o wysokości 464 m n.p.m.