W 1678 spotykamy już nazwę Długie. W latach 1625–1773 właścicielami wsi byli krośnieńscy jezuici"Jezuici krośnieńscy mieli 1 miasto (Zarszyn) z 2 wsiami (Posada i Długie) - jako darowiznę z 1624 r." w: Jerzy Półćwiartek. Sąsiedztwo: osadnictwo na pograniczu etnicznym, 1997 str. 86, którzy odbudowali wieś po zniszczeniu przez Tatarów w 1624 roku. Cerkiew znajdowała się w miejscu późniejszego folwarku szlacheckiego"Cerkiew w Długim była, gdzie teraz jest folwark dworski, na gruncie cerkiewnym." w: Ukraïnsko-ruskyĭ arkhyv, tomy 10-15, 1914, str. 208. Do roku 1772 województwo ruskie, ziemia sanocka. Od 1772 należał do cyrkułu leskiego, a następnie sanockiego, od 1855 pow. Sanok, pow. podatkowy Rymanów wieś w Prowincji Galicja. W połowie XIX w. wieś zdziesiątkowała epidemia tyfusu.
W 1810 roku Zarszyn, Posada Zarszyńska i Długie zostały sprzedane przez ówczesnego właściciela tych dóbr, Stanisława Siemieńskiego (1763–1821), Kazimierzowi Ostaszewskiemu (1756–1845), byłemu rotmistrzowi kawalerii narodowej, który miał dwie córki: Franciszkę, wydaną za Ksawerego Czermińskiego i Ludwikę, zamężną za Franciszkiem Niezabitowskim. W 1842 roku Kazimierz Ostaszewski przekazał ten majątek swej wnuczce Adeli Czermińskiej (1822–1904), zamężnej z Janem Wiktorem (1812–1877).