W kwietniu 1918 ihumenię wybrano do rady eparchialnej.
Według wspomnień mniszki Aleutyny, żyjącej razem z ihumenią Małgorzatą w monasterze w Menzelińsku, w czasie rosyjskiej wojny domowej ihumenia postanowiła opuścić miasto razem z wojskami Białych, jednak w drodze do ich oddziału miała widzenie św. Mikołaja. Wróciła wówczas do klasztoru, a przekonana o bliskiej śmierci poleciła przygotować dla siebie grób. 22 sierpnia 1918, po zdobyciu Mienzelińska przez Armię Czerwoną, ihumenia została rozstrzelana. Według wspomnień J. Ostroumowa, żołnierza Armii Czerwonej, powodem jej egzekucji było odkrycie w celach monasteru rannych białych oficerów. Według innej, uznanej za mniej prawdopodobną, wersji wydarzeń mniszka została zastrzelona w październiku 1918 po tym, gdy nie wpuściła grupy bolszewików do monasterskiej cerkwi, którą mieli zamiar obrabować.
Zakonnice z klasztoru św. Eliasza pochowały ihumenię Małgorzatę w pobliżu cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego w kompleksie monasterskim, w miejscu, gdzie została zabita.
Od 1999 ihumenia Małgorzata była lokalnie czczona w eparchii ufimskiej. W 2000 została kanonizowana jako jedna z Soboru Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich.
Bibliografia Преподобномученица игумения Маргарита (Гунаронуло)
Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Rosyjskie ihumenie Kategoria:Nowomęczennicy rosyjscy