Po tym wydarzeniu ksiądz przydzielił jej osobne pomieszczenie w miejskim budynku w której spędziła resztę życia pomagając chorym korzystając z wody leczniczej, dalej zajmując się pielęgniarstwem, myciem i czesaniem chorych, uzdrawianiem i namaszczaniem. Zbiór jej cudów został spisany w 1000 roku.
Kult
Prawdopodobnie w V wieku na grobie świętej, na cmentarzu rzymskim, został zbudowany kościół nazwany jej imieniem, następnie m.in. był to kościół klasztorny (745) przekształcony później w klasztor w XIII wieku. Od 1876 (po przebudowach) jest kościołem parafialnym św. Wereny (niem. Verenamünster), w którym znajduje się jej krypta. Od X wieku, św. Werena była jedną z najbardziej czczonych świętych Szwajcarii, a do Zurzach odbywały się i odbywają nadal pielgrzymki korzystając z leczniczych właściwości wód.
Jest patronką diecezji Bazylea obok świętych Ursusa i Wiktora, żołnierzy z Legii. Patronuje biednym i potrzebującym, młynarzom, rybakom, marynarzom, gospodyniom na plebanii i parafianom.