Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 roku i 5. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Od 13 sierpnia 1939 dowódca tego pułku.
Ranny w kampanii wrześniowej. Podczas okupacji niemieckiej oficer Armii Krajowej (ps. „Rewera”). Zastępca dowódcy 8 Dywizji Piechoty AK.
Wszechstronny sportowiec. Uprawiał wioślarstwo, szermierkę, strzelanie, pływanie, ale największe sukcesy odnosił w WKKW. Podczas igrzysk olimpijskich w 1924 roku zajął 24. miejsce w indywidualnym Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego oraz 7 miejsce w drużynie.
Zmarł 9 marca 1974 roku w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (część wojskowa przy ul. Prandoty, kwatera 8 WOJ-12-16). mały|Grób Kazimierza i Leszka Rostwo-Suskich na cmentarzu wojskowym przy ul. Prandoty w Krakowie Od 29 czerwca 1929 roku był żonaty z Heleną z Dąbrowskich (1903–1982), z którą miał syna Leszka (1930–2007) i córkę Marię Ewę (1937–2020).