Zarodniki 18–24 × 11,5–15 µm, eliptyczne, gładkie, zwykle z jedną centralną kroplą oleju i do 5 małymi kropelkami na każdym końcu. Parafizy szkliste do bladobrązowawych z ziarnistą zawartością. Ich wierzchołki maczugowate do główkowatych, o szerokości 5–11 µm. Strzępki na powierzchni owocnika tylko z kilkoma wystającymi, szklistymi septowanymi elementami o szerokości 2–3 µm. Gatunki podobne Helvella latispora jest podobna, ale jej brzeg często zawija się do góry, podczas gdy u piestrzycy giętkiej zawsze w dół. Ponadto dolna powierzchnia Helvella elastica jest raczej łysa niż drobnoziarnista lub owłosiona. piestrzyca czarna (Helvella atra) jest mniejsza, ma siwy trzon i kapelusz dymnobrązowy. Helvella ephiphium jest mniejsza i ma kolor szarawy lub brązowy.
Występowanie i siedlisko Piestrzyca elastyczna jest szeroko w Ameryce Północnej, Europie i Azji, podano także jedno jej stanowisko w Afryce. W Europie Środkowej jest pospolita. Również w Polsce spotykana jest dość często.
Grzyb naziemny, prawdopodobnie mykoryzowy. Występuje przede wszystkim na glebach o odczynie zasadowym lub obojętnym, dużo rzadziej w lasach iglastych na igliwiu. Owocniki tworzy latem i jesienią w lasach liściastych i iglastych.
Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Piestrzycowate Kategoria:Mykobiota Polski