W 1937 roku ożenił się z Anną z domu Starosta, z którą miał dwoje dzieci. Po wybuchu II wojny światowej wziął udział w kampanii wrześniowej. Lata okupacji spędził w Poznaniu pracując nadal dla firmy Wrembla. W 1945 roku wraz z kustoszem Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu P. Pogowskim uchronił przed wywiezieniem do Rzeszy Niemieckiej zbiory galerii Raczyńskich z pałacu w Gaju Małym. W tym też roku zamieszkał na stałe w Obrzycku. W 1953 roku Ministerstwo Kultury i Sztuki zakupiło kilka jego prac do zbiorów państwowych. W latach 1956–60 współtworzył Muzeum Ziemi Szamotulskiej (obecnie Muzeum – Zamek Górków w Szamotułach), któremu przekazał własne zbiory miejscowej sztuki ludowej. Od 1960 do 1974 pracował jako nauczyciel plastyki. Organizował szereg kursów i wystaw plastycznych dzieci. Po przejściu na emeryturę w 1974 roku nadal aktywnie pracował w zawodzie artysty-plastyka. W olbrzymim dorobku artysty jest wiele monumentalnych dzieł. W blisko 20 zabytkowych obiektach w Polsce wykonał polichromie wnętrz. Jest autorem prawie 200 projektów witraży. Ponadto zajmował się grafiką i rysunkiem, a zarobkowo również malarstwem olejnym. Niektóre z prac artysty obejrzeć można np. w Muzeum – Zamek Górków w Szamotułach czy w Klasztorze oo. Franciszkanów we Wronkach. O Marianie Schwartzu napisano kilka prac dyplomowych i magisterskich.