W Pucharze Świata zadebiutował 11 marca 2010 roku w Drammen, zajmując 46. miejsce w sprincie klasykiem. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 4 grudnia 2010 roku w Düsseldorfie, gdzie w tej samej konkurencji był dwunasty. Nieco ponad trzy miesiące później, 13 marca 2011 roku w Lahti Golberg po raz pierwszy stanął na podium zawodów PŚ - w sprincie stylem klasycznym był trzeci za Szwedem Emilem Jönssonem i swym rodakiem Eirikiem Brandsdalem. W klasyfikacji generalnej sezonu 2022/2023 zajął drugie miejsce, a w sezonie 2019/2020 był trzeci. Ponadto w sezonie 2022/2023 zwyciężył w klasyfikacji dystansów, w sezonie 2023/2024 był w niej trzeci, a w sezonie 2019/2020 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji sprintu.
Wystartował na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w lutym 2013, gdzie w sprincie indywidualnym techniką klasyczną był piąty, a razem z Petterem Northugiem w sprincie drużynowym zajął jedenaste miejsce. Osiem lat później, podczas mistrzostw świata w Oberstdorfie, razem z Emilem Iversenem, Hansem Christerem Holundem i Johannesem Høsflotem Klæbo zdobył złoty medal w sztafecie. Zajął tam także ósme miejsce w sprincie techniką klasyczną i na dystansie 50 km klasykiem. Podczas mistrzostw świata w Planicy zdobył cztery medale. W sprincie klasykiem był drugi, rozdzielając Klæbo i Francuza Julesa Chappaza.